Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2008
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008
Ποιήματα της Ελένης Κασελάκη
Λογίστριας Αθήνας
Πρόλογος
Διαχρονικά είχα την τάση να καταφεύγω σε διάφορες ,διαλέξεις, εκδηλώσεις, συνεστιάσεις, ανθρώπων των γραμμάτων και άλλων κοινωνικών τάξεων ,όπως ανθρώπων του μόχθου, και της βιοπάλης : που μου ενέπνευσαν να απομνημονεύσω αισθήματα, αξίες, χαρές και λύπες ,προερχόμενες από την ίδια τη ζωή ,και μένουν εσαεί αλησμόνητες.. Εάν η ζωή η κάθε ζωή όπως λένε είναι ένα ταξίδι,.. μια χούφτα τέτοιας χαράς είναι αληθινή ευτυχία..!
Σκέφθηκα λοιπόν πόσο συμπτωματικά κι αλλόκοτα είναι μερικά πράγματα στη ζωή.. Ο άνθρωπος φθείρεται ,κι αφήνει πίσω του ,τα όνειρα του , να πλανιόνται μέσα στο πουθενά .Είναι αλήθεια πως μερικές φορές με διεγείρουν αλλιώτικα ξεσπάσματα ,που τα αποδίδω στην αλλαγή τρόπου ζωής ,με την παγκοσμιοποίηση . Έχουν περάσει αμέτρητα χρόνια, κι αυτά τα κύματα με γεμίζουν μια γλυκιά ανάμνηση ,ένα μελαγχολικό δέος ,και μια πίκρα που ενεργοποιείται μέσα απ τα κατάβαθα της ψυχής, και μου χαλάν τη διάθεση :
αιτία ..! η μοναξιά .Τελευταία τα βράδια που δεν έχω κάτι καλλίτερο να κάνω
παρέα με το χαζοκούτι ,προσπαθώ μέσα απ τα σχήματα που αναπαράγουν τα κανάλια ,να παρακολουθώ το ανατρίχιασμα του μοντέρνου κόσμου και ξέρεται μ αρέσει ,όσα βλέπω, όσα ζω και μαθαίνω ¨. είναι μια σύσπαση χαμόγελου στο πρόσωπό μου , μια δόση ανακούφισης παρηγοριάς.. θέλω να σκέπτομαι τα καλά μόνο , τα στερεωμένα στοιχεία που ακμάζουν και φθείρονται σε ένα κόσμο μεταβαλλόμενο και κατά βάθος ατάραχο .Πολλές φορές που βρίσκομαι μόνη αρχίζω να συνειδητοποιώ το σύντομο πέρασμα του χρόνου και αναπολώ. Μαγεύομαι όταν κρατάω στη σκέψη μου τα καλά μόνο χρόνια ,και διώχνω μακριά τα ταλαιπωρημένα αυτά που φθείρουν τη ζωή .Μου αρέσει να γράφω ζωντανά ποιήματα δείγματα όλα τους ελεύθερης και άνισης γραφής , που μπορεί να απογοητεύουν ορισμένους ,βάζοντας αυστηρά λογοτεχνικά κριτήρια.., δίχως πρόσβαση όμως ,σε επιστημονικά φυλλάδια ,η και σε ιστοσελίδα στο διαδίχτυο:
Με όλες αυτές τις ευαισθησίες και με το πνεύμα της εποχής ¨ εκδίδω τα χειρόγραφά μου σε βιβλίο, με τη βοήθεια του φίλου μου Τέρπου Ζαφειρέλη
( Λογοτέχνη ) .
Ο δε λόγος που μ ανάγκασε να προβώ σ αυτή τη διαδικασία της έκδοσης αυτού του βιβλίου ,δεν ήταν άλλος από το να εκφραστώ μέσα από αυτό , και να βγάλω προς τα έξω , αυτά, που από χρόνια κράταγα φυλακισμένα στο συρτάρι του γραφείου μου :
Απρίλης 2007
Ελένη Κασελάκη
Λογίστριας Αθήνας
Πρόλογος
Διαχρονικά είχα την τάση να καταφεύγω σε διάφορες ,διαλέξεις, εκδηλώσεις, συνεστιάσεις, ανθρώπων των γραμμάτων και άλλων κοινωνικών τάξεων ,όπως ανθρώπων του μόχθου, και της βιοπάλης : που μου ενέπνευσαν να απομνημονεύσω αισθήματα, αξίες, χαρές και λύπες ,προερχόμενες από την ίδια τη ζωή ,και μένουν εσαεί αλησμόνητες.. Εάν η ζωή η κάθε ζωή όπως λένε είναι ένα ταξίδι,.. μια χούφτα τέτοιας χαράς είναι αληθινή ευτυχία..!
Σκέφθηκα λοιπόν πόσο συμπτωματικά κι αλλόκοτα είναι μερικά πράγματα στη ζωή.. Ο άνθρωπος φθείρεται ,κι αφήνει πίσω του ,τα όνειρα του , να πλανιόνται μέσα στο πουθενά .Είναι αλήθεια πως μερικές φορές με διεγείρουν αλλιώτικα ξεσπάσματα ,που τα αποδίδω στην αλλαγή τρόπου ζωής ,με την παγκοσμιοποίηση . Έχουν περάσει αμέτρητα χρόνια, κι αυτά τα κύματα με γεμίζουν μια γλυκιά ανάμνηση ,ένα μελαγχολικό δέος ,και μια πίκρα που ενεργοποιείται μέσα απ τα κατάβαθα της ψυχής, και μου χαλάν τη διάθεση :
αιτία ..! η μοναξιά .Τελευταία τα βράδια που δεν έχω κάτι καλλίτερο να κάνω
παρέα με το χαζοκούτι ,προσπαθώ μέσα απ τα σχήματα που αναπαράγουν τα κανάλια ,να παρακολουθώ το ανατρίχιασμα του μοντέρνου κόσμου και ξέρεται μ αρέσει ,όσα βλέπω, όσα ζω και μαθαίνω ¨. είναι μια σύσπαση χαμόγελου στο πρόσωπό μου , μια δόση ανακούφισης παρηγοριάς.. θέλω να σκέπτομαι τα καλά μόνο , τα στερεωμένα στοιχεία που ακμάζουν και φθείρονται σε ένα κόσμο μεταβαλλόμενο και κατά βάθος ατάραχο .Πολλές φορές που βρίσκομαι μόνη αρχίζω να συνειδητοποιώ το σύντομο πέρασμα του χρόνου και αναπολώ. Μαγεύομαι όταν κρατάω στη σκέψη μου τα καλά μόνο χρόνια ,και διώχνω μακριά τα ταλαιπωρημένα αυτά που φθείρουν τη ζωή .Μου αρέσει να γράφω ζωντανά ποιήματα δείγματα όλα τους ελεύθερης και άνισης γραφής , που μπορεί να απογοητεύουν ορισμένους ,βάζοντας αυστηρά λογοτεχνικά κριτήρια.., δίχως πρόσβαση όμως ,σε επιστημονικά φυλλάδια ,η και σε ιστοσελίδα στο διαδίχτυο:
Με όλες αυτές τις ευαισθησίες και με το πνεύμα της εποχής ¨ εκδίδω τα χειρόγραφά μου σε βιβλίο, με τη βοήθεια του φίλου μου Τέρπου Ζαφειρέλη
( Λογοτέχνη ) .
Ο δε λόγος που μ ανάγκασε να προβώ σ αυτή τη διαδικασία της έκδοσης αυτού του βιβλίου ,δεν ήταν άλλος από το να εκφραστώ μέσα από αυτό , και να βγάλω προς τα έξω , αυτά, που από χρόνια κράταγα φυλακισμένα στο συρτάρι του γραφείου μου :
Απρίλης 2007
Ελένη Κασελάκη
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ
Ο ΧΡΌΝΟΣ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
Γράφει ο Τέρπος Ζαφειρέλης
Σ αυτό τον πολύ γρήγορο χορό του χρόνου που ζούμε, πιεζόμαστε όλο και περισσότερο να χωρέσουμε κυριολεκτικά τα πάντα. Η πίεση είναι ασφυχτική και ο χρόνος που διαθέτουμε για κάθε μας δραστηριότητα
Γράφει ο Τέρπος Ζαφειρέλης
Σ αυτό τον πολύ γρήγορο χορό του χρόνου που ζούμε, πιεζόμαστε όλο και περισσότερο να χωρέσουμε κυριολεκτικά τα πάντα. Η πίεση είναι ασφυχτική και ο χρόνος που διαθέτουμε για κάθε μας δραστηριότητα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)